Ongenode gasten op het boerenland

In de natuur huizen allerlei beestjes, kevers en insecten, die zich door wortels, bladeren en gewassen heen vreten om aan hun dagelijke calorieen te komen. Velen van hen worden op den duur zelf ook weer opgevreten. De natuur is nu eenmaal een rauwe werkelijkheid van eten en gegeten worden, waarbij zeer weinig organismen ongeschonden uit de strijd komen. Dit is onhandig zodra de mens de natuur wil temmen en cultiveren. Als we kroppen sla netjes op een rij willen laten groeien, is het niet de bedoeling dat ze allemaal half aangevreten zijn op de dag van de oogst. Een golfbaan zien we het liefst strak als een biljartlaken. In onze tuinen willen we orde en rust, terwijl de status quo in de natuur wanorde en chaos is. In deze blog bespreek ik manieren om dit toch te bewerkstelligen.

De tijd van chemie is voorbij 

In een niet al te ver verleden bespoten we ons land met chemische troep, om zo alle schadelijke beestjes, kevers en insecten het zwijgen op te leggen. Inmiddels zijn we erachter gekomen dat dit geen goed idee is. Stoffen in de bestrijdingsmiddelen zijn in sommige gevallen kankerverwekkend. Dit is bovenal problematisch als de chemische middelen in de grond trekken of in de voedselketen terechtkomen, waardoor ze ook in onze lichamen kunnen eindigen. Daarnaast zorgen chemische bestrijdingsmiddelen niet alleen voor de uitroeiing van schadelijke beestjes, maar worden ook 'goede' beestjes de nek omgedraaid. Beestjes die kunnen dienen als geallieerden in de strijd tegen de vijandige organismen. Beter is het daarom om een alliantie met deze beestjes aan te gaan, om samen de vandalistische organismen te bestrijden.

Natuurlijke bestrijding van plagen

Een van de vijanden is bijvoorbeeld de Engerlinge. Engerlingen zijn de eitjes van onder andere de Meikever, de Junikever, de Taxuskever en de Rozenkever. Zodra ze zich ontwikkelen tot larven, voeden ze zich met wortels of gebladerte. Daarna leggen ze weer nieuwe engerlingen tussen de zoden. Zij ontwaken in het voorjaar en vormen een nieuwe generatie schadelijke beestjes. In plaats van ze te vergiftigen met pesticiden, kun je gebruik maken van de natuurlijke vijanden van de engelingen. Hieronder bevinden zich bijvoorbeeld de aaltjes. Aaltjes zijn kleine wormachtige reptielen die een symbiotische samenwerking zijn aangegaan met een bacterie. Het aaltje dringt de engerlinge binnen, de bacterie verteert het insect vervolgens tot een voedingsbron die door andere aaltjes kan worden opgegeten. De engerlingen worden als het ware levend leeggevreten. Hoe wreed dit ook moge klinken, zo werkt de natuur nu eenmaal. Het fijne aan deze methode is dat een natuurlijke wijze is om het land te cultiveren. En dat is het beste voor mens, dier en milieu!

Geef een reactie